مگر حضرت سيّد ما « 1 » در ملك خراسان به شهرى رسيذ بيابانك « 2 » نام ، تمامت اكابر و صدور آن مقام استقبال كرده . معزّز و مبجّل داشتند و در ان قصبه « 3 » شيخ الاسلام نامى مردى بوذ « 4 » ، ذو فنون و متبحّر از سر خيلاء و تكبّر باستقبال او نيامذ و التفات نكرد ؛ حضرت سيّد بىتحاشى برجست و به ديذن شيخ الاسلام رفت ؛ به خدمت شيخ الاسلام اعلام كردند كه سيّد بر در رسيذ از سر سجّاده پابرهنه تا در خانقاه دويذ و دست سيّد را بوسه‌ها داذه عذرى مىگفت ؛ سيّد فرموذ كه در دهم ماه رمضان محتاج حمّام خواهى شذن ؛ و در راه حمّام ملاحده بيرون آيند و ترا بكشند ؛ خبرت كردم تا غافل نباشى ؛ و اين اشارت در عشر آخر شعبان بوذه ؛ شيخ الاسلام فرياذ كرد « 11 » و غريوها « 12 » برآورده « 15 » سربرهنه كرد ، به‌پاى سيّد افتاذ ؛ فرموذ كه نى نى قُضِيَ الْأَمْرُ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ « 13 » ( 2 / 210 ) ؛ آرى جهت اين نياز « 16 » و تضرّع كه نموذى ايمان ببرى و از ديذار بارى بارى « 14 » محروم نمانى ؛ آن‌چنانك فرموذه بوذ در دهم ماه رمضان ملحدانش شهيد كردند ( 2 / 3 ) الحكاية : همچنان اخوان صفا و خلّان وفا روايت چنان كردند كه بعد از مصاحبت بسيار حضرت سيّد از خذاوندگار اجازت

--> ( 2 / 3 ) Z 18 آ B 18 آ K 47 84 , I , H ; 06 , I , T ( 1 ) ما ZK : - B - - ( 3 ) قصبه ZK : قصهء B - - ( 4 ) بود BZ مردى K - - ( 11 ) كرد ZK : - B - - ( 12 ) غريوها B : غريو ZK - - ( 15 ) برآورده BK : برآورد Z - - ( 13 ) الامور ZK : للامور B - - ( 16 ) نياز ZB تضرع K - - ( 14 ) بارى بارى ZK : بارى B . ( 2 ) بيابانك : قصبهء است در جنوب شرقى كوير نمك ( ر . ك . به مسعود كيهان ، جغرافياى مفصل ايران ، ج 2 ، ص 486 ؛ شهريست در ميان خراسان و عراق hK ص 47 )